Jezus en Maria Magdalena

Kuss

Jezus en Maria zou je kunnen vergelijken met onze Mars en Venus. Graag wil ik een weg laten zien om beiden in ons leven bewust te integreren.

Het is een paar dat samenwerkt om een taak te volbrengen. Jezus was een man en hij was niet celibatair, en hij had een vrouw, Maria of wel Mirjam genoemd.

En zij hebben zeker met elkaar gevreeën, net zoals wij dat doen. Ze hebben geleefd zoals wij leven, en daar is niets onheiligs aan.

In de loop van Jezus’ buitengewone leven heeft hij oefeningen met ons gedaan om de toestand van de Christus te kunnen bereiken. Christus (Grieks) of Messias (Hebreeuws) heet de Gezalfde en daarmee is niet één enkel mens bedoeld maar een bewustzijnstoestand in elk mens.

Voor eeuwig verbroedert

Jezus is bijzonder en zeker een groot voorbeeld: hij heeft deze toestand bereikt en wijst ons de weg daarheen. Dat is wat ons met hem voor eeuwig verbroedert. De bedoeling is niet dat wij hem in zijn uiterlijke leven zullen nadoen, maar wel in zijn innerlijke ontwikkeling.

Het menselijke verzinsel dat hij celibatair was, leidt van dit gegeven af en hierdoor belanden we op een zijspoor. Op die manier kan men ons in toom houden, controleren en afhankelijk maken. Wij beginnen tegen de natuur in te leven omdat gesuggereerd wordt dat het bedrijven van de liefde en het genot ervan zonde is. Maar deze gedachte maakt ons niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk ziek. In plaats van onze donkere kanten met liefde en vergeving te helen, versterken wij ze juist, iets dat in vele kloosters ten volle werd uitgedragen.

Er is een zieke, geforceerde en gekweekte seks ontstaan die door de porno-industrie succesvol in stand wordt gehouden. Wij zijn het gevoel en de tedere intimiteit volledig uit het zicht verloren, die toch de deur naar de hogere verbinding is. Dus dat celibaat heeft ons zeker niet dichterbij het Goddelijke gebracht, maar juist verder daarvan af. Het is belangrijk om weer op het hoofdpad te komen en de zijsporen en doodlopende straten achter ons te laten.

Het rustpunt tussen de beweging

Waar ging het Jezus om, wat wou hij ons leren? Hij wilde ons laten zien dat het voor de mens mogelijk is om een ontwikkelingsstadium te bereiken, gelijk aan wat hij bereikt had en wat wij het Christusbewustzijn noemen. Dat is een toestand van innerlijk evenwicht, van harmonie en vrede, die wij van het sterrenbeeld Weegschaal kennen. Het rustpunt tussen de beweging in, het uitbalanceren van de uiterste punten.

Gleichgewicht

Elke beweging komt op gegeven moment langs dit rustpunt. De bedoeling is wel dat wij ons met dit moment verbinden en in deze rust weer thuis voelen.

En pas dán weer verder bewegen, tot alles rustiger wordt en we in het licht komen te staan, bewust van ons Hogere Zelf.

Daar waar wij ons met alles één voelen, waar vrede en schoonheid woont, waar geen verschil meer is, alleen maar veelvoud, daar waar onze gedachten op de adem van de Goddelijke energie bewegen.

Een toestand die men verlicht zou kunnen noemen, en die ons allen ter beschikking staat als wij met een oprecht en open hart daarnaar verlangen en er moeite voor willen doen.

Hoe kunnen wij verbonden blijven

Hoe komt het nu dat wij deze toestand zo ontzettend moeilijk bereiken, wij, kinderen van het Licht? Hoe gaat dat in ons dagelijkse leven? Hoe kunnen wij hiermee verbonden blijven zonder alsmaar weer afgeleid te worden? Is het alleen onze dagelijkse meditatie, ons gebed of moeten wij nog meer doen?

Een geestelijke toestand op zich is mannelijk, het is een gedachte, een idee, een zaad, de vonk van Mars die door de aarde ontvangen moet worden, wil het kunnen leven. Dus wil het mannelijke op aarde kunnen werken, moet het door het vrouwelijke in vorm en beweging gebracht worden, anders blijft het in de ether, in de kosmos en dat is nu juist niet de bedoeling.

Maria is het verbindingstuk

Zonder de vrouwelijke kant, onze Venus of Maria, kan zich niets op aarde manifesteren. Wij kunnen Maria niet gewoon met een verhaal over een hoer afdoen, dat slaat nergens op en laat alleen zien hoe weinig we eigenlijk begrijpen. Door Maria van Jezus weg te halen sluit men de toegang tot het Goddelijke af en blokkeert men de weg om ermee op aarde te scheppen. Maar het licht wil in de materie werken, wil daarmee scheppen, tenslotte is dat onze bestemming.

Maria is historisch gezien de vrouw van Jezus. Voor ons symboliseert zij de vrouwelijke kant in ons. Als Jezus, de mannelijke kant in ons, de weg naar een zijnstoestand wijst, dan is Maria de vrouwelijke kant die deze toestand vormgeeft. Maria is het verbindingsstuk, gelijk aan ons lichaam.

Dit klinkt wel heel eenvoudig en in zeker zin is het dat ook. Maar wat weten wij eigenlijk van ons lichaam af? Hoe vaak moet het reageren voordat wij iets veranderen, hoe ver moet het soms gaan om onze aandacht te trekken? Hoe vaak zijn wij niet moe en pushen ons lichaam toch maar verder? Wanneer denken wij bewust na hoe we ons lichaam voeden? Wij mensen weten toch al zo veel, maar werken nog zo weinig bewust met onze vrouwelijke kant. Zouden wij maar kunnen horen wat onze longblaasjes te vertellen hebben na een sigaret, of onze lever na het drinken van overmatig alcohol of koffie enzovoort!

Wij zijn afhankelijk van het lichaam

Veel ongezonde dingen zijn voor ons bijna normaal geworden. Denk eens aan de verschillende kleur- en smaakstoffen. Waarom geloven wij zo blind in de tests en statistieken van mensen in een witte jas, in plaats van op onze eigen intuïtie te vertrouwen?

Hoe is het met genoeg slaap, rust die het lichaam nodig heeft voor zijn regeneratie? Iedereen weet dat het lichaam zichzelf kan genezen – er zijn uiteraard uitzonderingen – maar daarvoor heeft het wel tijd nodig. Waarom stressen wij onszelf in plaats van de drukte af te remmen? Wij gaan lekker op vakantie om weer bij te komen, hoe zit dat dan met ons lichaam, mag dat ook bijkomen? En wat weten wij over elektromagnetische velden die door alle nieuwe uitvindingen gigantisch in kracht toegenomen zijn? Wat doet dit met ons?

Wij kunnen al het mogelijke willen en verzinnen, maar zolang wij in het lichaam zitten, zijn wij daar wel afhankelijk van. Het lijkt erop dat het niet mogelijk is om ermee bevriend te zijn, alsof het zonde is om liefdevol ermee om te gaan.

De natuur is ons voorbeeld, alles wat te doen valt is kijken en luisteren. Onze innerlijke Maria-energie resoneert met Moeder Aarde, en als wij ons daarop afstemmen wijst alles zich vanzelf. Zo moeilijk is dat niet, maar zolang wij niets doen kunnen wij ook niets oogsten. Het ligt dus helemaal aan ons in hoeverre wij met Maria en Jezus, met Venus en Mars, samenwerken opdat wij in het Christusbewustzijn opgenomen worden.

Dagelijks bidden is niet genoeg

Graal

Dagelijks bidden is belangrijk maar nog niet genoeg. Het Goddelijke wil in de schone vorm van het sterrenbeeld Maagd vloeien.

In een zuiver lichaam, in de heilige graal waaruit gedronken kan worden.

Opdat wij van het water drinken dat Hij ons geeft, en in eeuwigheid geen dorst meer zullen hebben; maar het water dat Hij ons geeft zal in ons worden tot een fontein van water, dat springt ten eeuwigen leven. (Johannes 4:14)

Christusbewustzijn is een geestelijke toestand van rust die door de beweging op aarde tot leven komt. Alleen door de beweging kunnen wij scheppen en in de materie werken. Wij kunnen daarbij aan onze ademhaling denken. Om te beginnen door gedachten met onze uitademing te benoemen. En dan door ons daadwerkelijke doen, de handelingen die wij voltrekken.

Het is helemaal geen kunst om afgezonderd ergens in alle rust te mediteren en zich buitengewone geestelijke toestanden eigen te maken. De ware kunst bestaat daarin om in het dagelijks leven, de constante beweging, in het innerlijke evenwicht te verkeren en van daaruit in Liefde te handelen. Dat is de ware verbinding van Jezus en Maria, het Christusbewustzijn wonend in ons paleis.

(Dit artikel verscheen reeds in de Kaarsvlam 71-4)

2 thoughts on “Jezus en Maria Magdalena

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *